aytim
15.04.08, 04:12 AM
Bana seni anlat,Hadi durma ama,Anlat o kırılması mümkün olmayan inadını,Anlat inadınla tezat çok kolay kırılabilen bu kalbiParamparça ettiğini,Durmasana, anlat hadi,Her gün ağlattığını beni,Her güngülümseyen o yüzün,Ertesi gün solduğunu.
[Only Registered Users Can See Links]
Her gün, ama her gün içimi yaktığını,Anlatsana,Ellerimi tutup, sonra birden bire bıraktığını,Her şeye küstüğünü.
Her mutlu anımızda bir hüzünle kalbimi kararttığını,Aaa! Durma hadi, anlat bitanem,Bu dünyaya bana acı çektirmek için geldiğini,Dur! Dur!Biraz da ben anlatayım,Kendimi sana….Anlatayım tabi,Gözlerine her an sevgiyle baktığımı,Ellerini tuttuğumda içimin ısındığını, Offff!
O gülüşünün ömrüme bedel olduğunuAnlatayım de mi?Seni deli gibi sevdiği mi,Senin uğruna her şeyi göze aldığımı,Yoksa yalan mı diyeceksin bunlara,De tabi, bunu da söyle,Sen hiç anlamadın ki zaten,Bu kalpte tek senin olduğunu,Bu gözlerin sende mühürlü olduğunu,Boş ver hiç anlama olur mu bitanesi?Hiç anlama,
Şu an senin için öleceğimi de Hiç ama hiç anlama…..
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.Neden kendine aşık olduğunu anladım.Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.Neden hiç ağlamadığını anladım.Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.
Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş.
Çok acıttığında anladım.
Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını.Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.Yüreğini elime koyduğunda anladım.Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış.Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak.
Sana git dediğimde anladım.
Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.Git dediklerinde gittiğimde anladım.Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil.
Aslında hep yanımda olduğunu anladım.Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş.Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan.Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak.
Gerçekten pişman olduğumda anladım.
Affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş hâlâ sevgi varsa içinde eğer.Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi.Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.Sevgi emekmiş, emek ise vazgeçmeyecek kadarama özgür bırakacak kadar sevmekmiş. Anladım...
alıntıdır
[Only Registered Users Can See Links]
Her gün, ama her gün içimi yaktığını,Anlatsana,Ellerimi tutup, sonra birden bire bıraktığını,Her şeye küstüğünü.
Her mutlu anımızda bir hüzünle kalbimi kararttığını,Aaa! Durma hadi, anlat bitanem,Bu dünyaya bana acı çektirmek için geldiğini,Dur! Dur!Biraz da ben anlatayım,Kendimi sana….Anlatayım tabi,Gözlerine her an sevgiyle baktığımı,Ellerini tuttuğumda içimin ısındığını, Offff!
O gülüşünün ömrüme bedel olduğunuAnlatayım de mi?Seni deli gibi sevdiği mi,Senin uğruna her şeyi göze aldığımı,Yoksa yalan mı diyeceksin bunlara,De tabi, bunu da söyle,Sen hiç anlamadın ki zaten,Bu kalpte tek senin olduğunu,Bu gözlerin sende mühürlü olduğunu,Boş ver hiç anlama olur mu bitanesi?Hiç anlama,
Şu an senin için öleceğimi de Hiç ama hiç anlama…..
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış.Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş.Neden kendine aşık olduğunu anladım.Acı, doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden.Neden hiç ağlamadığını anladım.Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş.
Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş.
Çok acıttığında anladım.
Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşını.Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet.Yüreğini elime koyduğunda anladım.Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış.Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak.
Sana git dediğimde anladım.
Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek.Git dediklerinde gittiğimde anladım.Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil.
Aslında hep yanımda olduğunu anladım.Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş.Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan.Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak.
Gerçekten pişman olduğumda anladım.
Affedemem, çok geç demek gururdan başka bir şey değilmiş hâlâ sevgi varsa içinde eğer.Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi.Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.Sevgi emekmiş, emek ise vazgeçmeyecek kadarama özgür bırakacak kadar sevmekmiş. Anladım...
alıntıdır