aytim
24.06.10, 01:08 AM
Hepimizin çobanlık görevi vardır. Ailemizin, işimizin, çevremizin çobanıyız. Ama en önemlisi ailemizin çobanıyız. Hayvanlar bile Yavrularına çok güzel çobanlık yapıyorlar. Horoz veya tavuk yavrularını korumak uğruna, en vahşi yaklaşan kurda veya tilkiye saldırıyor. Evlat şevkatine kafasını kurda feda ediyor. Hayvanlar bile çocuklarına sahip çıkıyor.
Cenin nasıl kordonla anneye bağlı ise, bu bağlılık doğduktan sonra da devam ettirilmelidir. Anne karnındaki kordonu çocuk ile anne baba arasında haberleşme olarak düşünebiliriz. Başka bir değişle çocuklarımızın her hareketinden haberimiz olmalıdır. Çocuklarımızın her hareketini izlemeli, her an onlarla haberleşme ve onların yaptıklarından haberdar olmak durumundayız. Çocuklarımız bize Tanrı’ nın emanetidir. Emanete sahip çıkmalıyız. Çobanlık yapma sahip çıkma demektir. Onların ve bizim etrafımızdaki tehlikeleri bilmeliyiz. Ailemizin etrafındaki bilmemiz gereklidir. Örneğin organ kaçakçılığı, internetin getirdiği tehlikeler, uyuşturucu, yanlışa yönlendiren TV programları, çocuk kaçırma vs.
Çocuklardaki farklı bir değişimi fark etmeliyiz. Bu da onları iyi izlemekle mümkün olur. Yaş büyüdükçe çocuklar değişirler. Okula gidiyorsa orada takip etmeliyiz. Çocuklarım kimlerle görüşüyor ? Okulda arkadaşlarıyla neler yapıyor ? Öğretmenleri onlara nasıl davranıyor ? Hayvanlar evlatlarını çok iyi takip ederler. Biz de insan olarak doğadan ders almalıyız. Çocuklarımızı ihmal etmememiz gereklidir.
Günümüz ailelerinin yaşantısı televizyon dizileri gibi günlük oluyor. İnsanlar günlük yaşadıkları için ne annenin ne babanın ne de çocuğun ileriye dönük planı yok. Günlük yaşamaktan ve televizyon kafesine hapsolmaktan kurtularak uzun vadeli düşüncelerle hareket edersek gerçek mutluluğu ve huzuru yakalarız. Gerçek mutluluk ailemizle ve çocuklarımızla mutlu ve huzurlu bir yaşam geçirmektir. Bir ebeveyn çocuklarıyla mutlu bir yaşam geçiriyorsa gerçek mutluluğu yakalamış demektir.
Geçenlerde bir öğretmen gördüm. Bu öğretmende yılların birikimi vardı. Ancak karı koca hep yapay mutluluklarla kendilerini avutmuşlardı. Yıllarca yapay bir mutlulukla yaşamış olsa da şimdi mutlu görüntülerin hepsi gitmiş ve bitmişti. Kısa bir süre sonra mahkemeleri vardı ve boşanmaya karar vermişlerdi. İnsanlar belli bir dönem sanal mutluluk hissetseler bile bu yeterli değildir. Geçici sanal mutluluklarla kendilerini mutlu sanıyorlar. Gerçekle yüzleşince ise kaçıyorlar. Anne babaların ve çocukların uzun vadeli ufuklarının olmaması en büyük problemdir. Mesela sizin en uzun vadeli hedefi nedir ? Örneğin 20 yıl sonraki hedefiniz nedir? Çocuklarınızın 20 yıl sonrası için ne düşünüyorsunuz?
Çocuklarınızı sevdiğinizi hissettirin. Ailelerin gerçekten yapmacık şeylere değil, gerçek bir sevgiye ihtiyacı vardır. Onlara gerçek sevginin hissettirilmesi gereklidir. Gerçek bir fedakarlık yani. Her şeyi sevdiğine feda ediyorsan, sevdiğin de her şeyi sana feda ediyor. Ailelerin bulması gerekli olan şey de bu: Hakiki Sevgi.
alıntıdır
Cenin nasıl kordonla anneye bağlı ise, bu bağlılık doğduktan sonra da devam ettirilmelidir. Anne karnındaki kordonu çocuk ile anne baba arasında haberleşme olarak düşünebiliriz. Başka bir değişle çocuklarımızın her hareketinden haberimiz olmalıdır. Çocuklarımızın her hareketini izlemeli, her an onlarla haberleşme ve onların yaptıklarından haberdar olmak durumundayız. Çocuklarımız bize Tanrı’ nın emanetidir. Emanete sahip çıkmalıyız. Çobanlık yapma sahip çıkma demektir. Onların ve bizim etrafımızdaki tehlikeleri bilmeliyiz. Ailemizin etrafındaki bilmemiz gereklidir. Örneğin organ kaçakçılığı, internetin getirdiği tehlikeler, uyuşturucu, yanlışa yönlendiren TV programları, çocuk kaçırma vs.
Çocuklardaki farklı bir değişimi fark etmeliyiz. Bu da onları iyi izlemekle mümkün olur. Yaş büyüdükçe çocuklar değişirler. Okula gidiyorsa orada takip etmeliyiz. Çocuklarım kimlerle görüşüyor ? Okulda arkadaşlarıyla neler yapıyor ? Öğretmenleri onlara nasıl davranıyor ? Hayvanlar evlatlarını çok iyi takip ederler. Biz de insan olarak doğadan ders almalıyız. Çocuklarımızı ihmal etmememiz gereklidir.
Günümüz ailelerinin yaşantısı televizyon dizileri gibi günlük oluyor. İnsanlar günlük yaşadıkları için ne annenin ne babanın ne de çocuğun ileriye dönük planı yok. Günlük yaşamaktan ve televizyon kafesine hapsolmaktan kurtularak uzun vadeli düşüncelerle hareket edersek gerçek mutluluğu ve huzuru yakalarız. Gerçek mutluluk ailemizle ve çocuklarımızla mutlu ve huzurlu bir yaşam geçirmektir. Bir ebeveyn çocuklarıyla mutlu bir yaşam geçiriyorsa gerçek mutluluğu yakalamış demektir.
Geçenlerde bir öğretmen gördüm. Bu öğretmende yılların birikimi vardı. Ancak karı koca hep yapay mutluluklarla kendilerini avutmuşlardı. Yıllarca yapay bir mutlulukla yaşamış olsa da şimdi mutlu görüntülerin hepsi gitmiş ve bitmişti. Kısa bir süre sonra mahkemeleri vardı ve boşanmaya karar vermişlerdi. İnsanlar belli bir dönem sanal mutluluk hissetseler bile bu yeterli değildir. Geçici sanal mutluluklarla kendilerini mutlu sanıyorlar. Gerçekle yüzleşince ise kaçıyorlar. Anne babaların ve çocukların uzun vadeli ufuklarının olmaması en büyük problemdir. Mesela sizin en uzun vadeli hedefi nedir ? Örneğin 20 yıl sonraki hedefiniz nedir? Çocuklarınızın 20 yıl sonrası için ne düşünüyorsunuz?
Çocuklarınızı sevdiğinizi hissettirin. Ailelerin gerçekten yapmacık şeylere değil, gerçek bir sevgiye ihtiyacı vardır. Onlara gerçek sevginin hissettirilmesi gereklidir. Gerçek bir fedakarlık yani. Her şeyi sevdiğine feda ediyorsan, sevdiğin de her şeyi sana feda ediyor. Ailelerin bulması gerekli olan şey de bu: Hakiki Sevgi.
alıntıdır