aytim
10.07.08, 07:33 AM
Kaderini ben mi değiştirdim?Benden önce olağan ve mutlu bir yaşamın vardı,durağan ve kendi halinde...
Ben girince hayatına sana mutluluk verecekken hüzün mü getirdim,bir anda fırtınalar mı estirdim günlerine?
Kendimi suçluyorum bilmiyorsun...Ben mutsuzdum,mutluluk ararken yüreğinde belki senide mutsuz ettim,üzerimdeki kara lekeyi sanada bulaştırdım belki çamur misali...Kendimi suçluyorum evet....Sen demedin mi önceleri hiç böyle değildi,senin şanssızlığın diye masumca sen demedin mi?Bana vakit ayıramamaktan şikayet ederken hiç düşünmedin mi belki yaşadıkların benim yüzümden...
[Only Registered Users Can See Links]
Ben düşündüm...bu ilk değil,bendeki mutsuzluk,bendeki karanlıklar sanada bulaştı çamur misali...
Şimdi çaresizliğin savaşını veriyorum...Şimdi seni nasıl mutlu eeceğimi düşünüp duruyorum;Yalvarsam Yaradan'a "benim mutluluklarımı al sevdiğim mutlu olsun benim yerime,yüzünün güldüğünü,sabahlara huzurlu uyandığını bileyim bu bana yeter" diye işitir mi feryadımı...Mutlu edermi yine seni,tüm olumsuzlukları alıp senden savurur mu çok uzaklara...
Sevmek böyle bir şey mi söylesene;sen mutsuzsun,belki benim yaşadıklarımın tekrar bölümü misali dizilerin,aynısını yaşıyorsun diye senin mutsuzluğundan acuı çekip,suçluluk duyup çaresizce kendimi suçlamam seni çok sevdiğimden mi?
Canım çok acıyor,şu dakika yanında olamamak,sarılıp teselli edememek ve birde kendimi suçlamak beni çaresizlik kulvarında koşturuyor...
Al bende kalan mutlulukları,ben senin mutlu olduğunu bileyim yeter...Söz veriyorum şikayet etmem bir daha,söz veriyorum yakınmam yanlızlığıma....
Ben girince hayatına sana mutluluk verecekken hüzün mü getirdim,bir anda fırtınalar mı estirdim günlerine?
Kendimi suçluyorum bilmiyorsun...Ben mutsuzdum,mutluluk ararken yüreğinde belki senide mutsuz ettim,üzerimdeki kara lekeyi sanada bulaştırdım belki çamur misali...Kendimi suçluyorum evet....Sen demedin mi önceleri hiç böyle değildi,senin şanssızlığın diye masumca sen demedin mi?Bana vakit ayıramamaktan şikayet ederken hiç düşünmedin mi belki yaşadıkların benim yüzümden...
[Only Registered Users Can See Links]
Ben düşündüm...bu ilk değil,bendeki mutsuzluk,bendeki karanlıklar sanada bulaştı çamur misali...
Şimdi çaresizliğin savaşını veriyorum...Şimdi seni nasıl mutlu eeceğimi düşünüp duruyorum;Yalvarsam Yaradan'a "benim mutluluklarımı al sevdiğim mutlu olsun benim yerime,yüzünün güldüğünü,sabahlara huzurlu uyandığını bileyim bu bana yeter" diye işitir mi feryadımı...Mutlu edermi yine seni,tüm olumsuzlukları alıp senden savurur mu çok uzaklara...
Sevmek böyle bir şey mi söylesene;sen mutsuzsun,belki benim yaşadıklarımın tekrar bölümü misali dizilerin,aynısını yaşıyorsun diye senin mutsuzluğundan acuı çekip,suçluluk duyup çaresizce kendimi suçlamam seni çok sevdiğimden mi?
Canım çok acıyor,şu dakika yanında olamamak,sarılıp teselli edememek ve birde kendimi suçlamak beni çaresizlik kulvarında koşturuyor...
Al bende kalan mutlulukları,ben senin mutlu olduğunu bileyim yeter...Söz veriyorum şikayet etmem bir daha,söz veriyorum yakınmam yanlızlığıma....