Artık Aldanmak İstemiyorum

[aytim]

Artık aldanmak istemiyorum. Beni sevgilerinin ölümsüzlüğüne inandır, korkulardan, şüphelerden kurtar. Hiç aldanmamışların o engin iç rahatlığına hasretim. Ayıkla, arıt beni... Bütün insanlar aldanıyormuş, sürekli bir aldanmaymış yaşamak... Ne çıkar? Ben artık aldanmak istemiyorum ya! Sen ona bak... Onun için seni erişemeyeceğin bir yere çıkarmayacağım, olduğun gibi seviyorum seni. Olmanı istediğim gibi değil... Hiç olamayacağın gibi değil... Neredeysen orada dur... Nasılsan öyle kal...

[Only Registered Users Can See Links]

Bütün mevsimleri bir günde, bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle. Yanımda olduğun zamanlar nasıl apaydınlık oluyorum, nasıl içim huzurla doluyor, görmüyor musun? Gözlerimin derinliğine bakma; başın dönmesin... Gelecek günleri düşünme, korkma büyük hazlar yaşamaktan. Erişemeyeceğin hiç bir mutluluk yok. "Yaşadım" diyemeyeceğin hiç bir günün olmayacak benimle...

Hiç aldatma beni, hiç yalan söyleme... Bir gün aldatsan bile; aldandığımı senden öğrenmeliyim önce. O zaman ölsem de mutlu ölürüm, inan... Biraz da olsa inanmış ölürüm.

[Only Registered Users Can See Links]

Aldanmak...
En büyük yıkıntısı iç dünyamızın...

Aldanmak...
Ses veren üç telimizden birinin kopması...

Aldanmak...
O en son fakat en kesin kabullendiğimiz gerçek...

Sen hiç aldatma ne olur!..

[Only Registered Users Can See Links]

Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim. Bırak, kalbimden ses veren bütün teller ben yaşadıkça sana inanmayı söylesin. Sana kayıtsız, şartsız inanmak olsun; bütün kazancım yaşamaktan. O zaman her şeye katlanırım. Korkulardan, endişelerden uzakta her saniye yaşadığımı bilirim. Çaresizlikler beni korktumaz. Şu aşağılık dünyanın hiç bir acısı seni sevmeyi unutturamaz bana artık.

İnanmak; seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda...

İnanmak; gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı...

Dağlardan, denizlerden esen serin rüzgarlar gibi, senden gelen bir şey olmalı inanmak. Kimi gün kalem olmalı parmaklarımda, kimi gün kulağımda musuki, gözlerimde ışık olmalı. İçtiğim suda, yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım. Her sabah ilk ışık, sana inanarak yaşayacağım mutlu bir gün getirmeli bana. İşte o zaman yokluğuna bile dayanabilirim, özlemlerim daha derin bir anlam kazanır. Seni beklerken şüphelerin o kahredici zehiri ile, geciktiğin her saniye bir defa ölmem.

Artık aldınmak istemiyorum. Seni aldatmak zevkinden sonuna kadar mahrum edeceğim. Beni aldatmanın acısını da, sevincini de hiç tattırmayacağım sana. Çünkü, aldattığın zaman; yemin ediyorum yeryüzünde olmayacağım. İnanmışlığım ölüme kadar sürsün, bırak...

Zarımı son defa senin için atıyorum!..

[Only Registered Users Can See Links]

alıntıdır

[MaVi]

gönlün dert görmesin muhteşem bişeydi emeğine sevgine sağlık

[Hizli ve Öfkeli]

Aldanmak ve aldatmak ne kadar kötü bir duygulardır kim bilir ALLAH hicbirini bizlere laik görmesin..ablacım yüregine saglık etkileyici yazıların icin teşekkürler..

[MaVi]

bu yazıyı daha önce de okumuştum.ama hiç şu anki kadar koymamıştı.şimdi daha çok şey ifade ediyor benim için.ayrılığın acısını yeni yaşadığım için olsa gerek.paylaştığın için teşekkürler yüreğine sağlık...

[Fosforlu]

insanı kendine getiren sözcüklere hastayım
biliyorum o aciyi kendine iyi bak ve deyip gitti.neylersin gideni geri döndüremezsin ki.ama su da varki gönüllerde her zaman tatli ani olarak kaliyorlar aci verselerde.Kendine iyi bak deyip gidenlerde sanmiyorum ki unutur birakip gittigini .Umudum olsaydi da yasasaydi keske "Icten ice daraldigim siyaklara boyadigim,aglamaya utandigim sensiz aksamlar"

[Kaderimdin]

bence aldatan aldanır acısı büyüktür ama zamanla hafifler

[Rebel Angels]

çok güzel bir yazı...insanın içini üşütüyor aldatılmanın insan üzerindeki etkisini alışılmış cümlelerle anlatırken...ama şair her ne kadar artık aldanmak istemese de ya da aldatılmak,eminin ki o da bu yazıyı yazarken bile en azından bizleri aldatıyor güzel sözleri ile.hepimiz öyle değil miyiz zaten?sürekli aldatıyoruz etrafımızdakileri.en başta kendimizi.büyük bir yalan,büyük bir kandırmaca değil mi son zamanlarda hayat?saklamıyor muyuz en yakınlarımızdan bile en derin acılarımızı,sewinçlerimizi,özlemlerimizi....sizler i bilmem;ama her zaman açıklıktan bahseden we yalandan nefret eden ben bile 'mutluyum.'diyerek etrafımdaki herkesi.en çok da kendimi!